YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5127
KARAR NO : 2021/21965
KARAR TARİHİ : 01.12.2021

İhbarname No : KYB – 2020/71588

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık …’ın, anılan Kanun’un 13, 5252 sayılı Kanun’un 2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 450,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2008 tarihli ve 2007/938 Esas, 2008/579 sayılı Kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13/12/2012 tarihli ve 2010/7675 Esas, 2012/38198 Karar sayılı ilamıyla bozulmasını müteakip, yapılan yargılama neticesinde sanığın 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 13 ve 5237 sayılı Kanun’un 52. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2014 tarihli ve 2013/84 Esas, 2014/490 sayılı Kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2014 tarihli kararının diğer sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03/10/2019 tarihli ve 2019/15789 Esas, 2019/11812 Karar sayılı ilamında temyiz yoluna başvurmayan sanık … hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak “Temyize gelmeyen sanık … hakkında kurulan hükümler yönünden mahallinde kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.” şeklinde bir açıklamaya yer verildiği anlaşılmakla,
Dosya kapsamına göre sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet eylemi nedeniyle Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2008 tarihli kararı ile 1 yıl hapis ve 450,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası uygulanmasına dair karar verilmesi üzerine, anılan kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03/10/2019 tarihli ilamı ile bozulduğu, ancak Mahkemenin kararına karşı sadece sanık müdafii tarafından temyize başvurulduğu, aleyhe temyiz yoluna başvurulmadığı ve söz konusu kararın da sanık aleyhine bozulmadığı halde, Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2014 tarihli kararı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326. maddesinde yer alan “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03/10/2019 tarihli ilamından önce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.07.2020 gün ve 2020-7013 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06.08.2020 gün ve KYB – 2020/71588 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:
6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan hükümlü …’ın, anılan Kanun’un 13/1, 5252 sayılı Kanun’un 2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 450,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2008 tarihli ve 2007/938 Esas, 2008/579 sayılı Kararının sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 13.12.2012 tarihli ve 2010/7675 Esas, 2012/38198 Karar sayılı ilamıyla 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava bulunmaması nedeniyle bozulmasını takiben, atılı suçtan 25.06.2013 tarihinde iddianame düzenlendiği ve yapılan yargılama neticesinde hükümlünün 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 13/1. ve 5237 sayılı Kanun’un 52. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2014 tarihli ve 2013/84 Esas, 2014/490 sayılı Kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet eylemi nedeniyle Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2008 tarihli kararı ile 1 yıl hapis ve 450,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası uygulanmasına dair karar verilmesi üzerine, anılan kararın dairemizin 13/12/2012 tarihli ilamı ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava bulunmadığından bozulduğu, bozma ilamına uyularak 25.06.2013 tarihinde iddianame düzenlendiği ve Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2014 tarihli kararı ile suç tarihinin 07.10.2007 tarihi olmasına göre, 13.11.2004 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5/2. maddesinde yer alan “Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (…) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adlî para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adlî para cezaları hakkında uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, açılmamış dava nedeniyle CMUK.nın 326. maddesi gereği kazanılmış haktan söz edilemez ise de; suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca 450,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla adli para cezasına hükmedilmesi,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2014 tarihli ve 2013/84 Esas, 2014/490 sayılı Kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, sanık … hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan 5. bölümün 1. fıkrasındaki 30 gün ibaresinin çıkarılarak yerine 450 TL yazılmasına ve hükümden 600 TL adli para cezasına hükmedilmesine ilişkin olan 2. fıkranın çıkarılmasına, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 01.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.