YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5346
KARAR NO : 2023/314
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, kasten yaralama suçundan 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, sanık … … hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin

birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2013 tarihli kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezanlandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık … … hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2013 tarihli kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 06.12.2018 tarihli kararı ile sanık … … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından ise,
“Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespiti için, muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müşteki hakkındaki yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 17.07.2012 tarihli raporun ise olaydan 6 ay süre geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiği anlaşılmakla; mağdurun yeniden sabit … yönünden raporu aldırıldıktan sonra sanığın eylemlerinin nitelendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine; Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2019 tarihli kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … müdafiinin 26.12.2019 tarihli temyiz dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunduğu, gerekçeli kararın tebliği üzerine sunmuş olduğu 24.01.2020 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz isteği, sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, adli raporlarda yaralanmanın ne şekilde gerçekleştiği belirtilmemesine rağmen eylemin silahtan sayılan jop ile gerçekleştirildiğinin kabulünde hukuka aykırılık bulunduğuna, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, eşi ile aralarında duygusal birliktelik bulunan katılanın işyerine, temyiz dışı sanık … … ile birlikte gittikleri, sanık …’un araçta beklediği, sanık … …’in katılanın yanına giderek sanık …’un kendisiyle konuşmak istediğini söylediği, gitmek istememesi üzerine koluna girerek katılanı dışarı çıkardığı, aracın yanına geldiklerinde zorla araca bindirdikleri, sanık … …’in aracı kullandığı, sanık …’un aracın arkasına geçip katılanı silahtan sayılan jopla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralayarak darp ettiği ve işyerinin yakınlarında araçtan indirdikleri iddiasına ilişkindir.
2. 14.02.2012 tarihinde … Kent Hastanesi tarafından düzenlenen müştekiye ait adli muayene raporunda, alında ve kaşta sture edilen 2 cm boyutunda laserasyon olduğu,
3. 17.07.2012 tarihinde Karadeniz Teknik Üniversitesi Farabi Hastanesi Başhekimliği tarafından düzenlenen adli muayene raporunda, sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve yüzünde sabit ize neden olduğu,
4. 12.11.2019 tarihinde Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda ise, mevcut yaralanmanın yüzde sabit ize neden olmadığı,
5. Katılan aşamalardaki anlatımlarında özetle, sanıklar tarafından zorla araca bindirildiğini, sanık … …’in kullandığı araçta sanık … tarafından eşiyle ilişkisi olduğu gerekçesiyle jopla darp edildikten sonra araçtan indirildiğini belirtmiştir.
6. Sanık … aşamalardaki savunmalarında özetle, katılan ile eşiyle aralarındaki ilişkiyi konuşmak amacıyla şöförü olan diğer sanık … …’in haber vermesi üzerine Kırçiçeği Restoran adli işyerinde buluştuklarını, konuştukları sırada bağırması üzerine katılanın kaçmaya başladığını, kaçarken de düştüğünü, katılana yumrukla vurduğunu, sonra sanık … …’in araçla gelerek katılanı evine bıraktıklarını, katılana yönelik zorlama olmadığını ifade etmiştir.
7. Temyiz dışı sanık … … aşamalardaki savunmalarında özetle, katılanın işyerine giderek sanık …’un, eşiyle aralarındaki gayri meşru ilişkiyi konuşmak istediğini söyleyerek katılanı sözleştikleri saatte Kırçiçeği Restoranı’na getirdiğini, içeride bekleyen sanık … ile katılanın görüştüklerini, daha sonra onları almaya gittiğini, katılanı evine bıraktıklarını, zorlama olmadığını ve tartışma yaşanmadığını ifade etmiştir.

III. GEREKÇE
A. Tebliğname Yönünden
Sanık … … hakkında 20.06.2013 tarihli karar ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedildiği, kararın temyiz incelemesinde 06.12.2018 tarihinde onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Mahkemece, kasten işlenmiş suçlardan tekerrüre esas olmayan sabıkası olduğu gözetilerek şartları oluşmadığından ve sanığın bir daha suç işlemekten kaçınacağı kanaatine varılmadığı gerekçesiyle sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığı kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Katılana ait ait 14.02.2012 ve 12.11.2019 tarihlerinde düzenlenen adli muayene raporları, adli muayene raporları ile uyumlu katılanın aşamalardaki beyanları, sanık … ve temyiz dışı sanık … …’in tevil yollu ikrarları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller dikkate alındığında, sanık …’un, temyiz dışı sanık … … ile birlikte, katılanı hürriyetini tahdit etmek suretiyle ele geçirilemeyen silahtan sayılan jop ile darp ederek yaraladıklarına yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve suç niteliğinin kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR
Sanığın, üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemeleri karşısında, … ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 61 … maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, … hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2019 tarihli kararında sanık … müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde karar verildi.