YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5654
KARAR NO : 2023/2274
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a, b ve c bentleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve b bendi, 110 uncu maddesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin
birinci fıkrasının a bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’nin temyiz istemi; mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine, atılı suçu işlemediğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İncelemeye konu olay; temyiz dışı sanık …’nin boşanma aşamasında olduğu eşinin mağdurun okul müdürü olarak görev yaptığı okulda hizmetli olarak çalışmaya başlaması, mağduru telefonla arayıp eşinin ne zaman çalışmaya başladığını sorması, mağdurun “eşi misiniz” dediği, sanık …’in “ne zamandan beri çalışıyor bana onu söyle” dediği, mağdurun da “sen önce konuşmayı öğren eşşeoğlu eşşek” şeklinde söylemesi üzerine sanık … yanına kardeşi sanık …’u alarak araçla okula gitmeleri, mağdurun odasına girip sanık …’un kapıyı içeriden kilitlemesi, mağdurdan özür dilemisini istemeleri, mağdurun özür dilememesi üzerine sanık …’in masa üzerinde maket bıçağını mağdura doğru sallaması, daha sonra dosya dolabına tekme atıp kırması, sesler üzerine okulda öğretmen olarak çalışan tanıklar E.D, O.Ç, A.E ve U.G’nin kapı önüne gelip kapıyı tekmeleyip omuz vurarak açmaya çalışmaları üzerine sanık …’un içeriden kilidi ve kapıyı açması, iddiasına ilişkindir.
2. 13.10.2015 tarihli Kamera İnceleme Tutanağı’na göre; okul müdürü odasının koridorunu gören kameranın incelenmesinde, sanık … ve temyiz dışı sanık …’in saat 13.38’de odaya girdikleri, saat 13.47’de odadan çıktıkları tespit edilmiştir.
3. 12.10.2015 tarihli Görgü Tespit Tutanağı’na göre; yerde kağıt parçaları ve kırık maket bıçağının bulunduğu, dosya dolabı camının kırık olduğu, makam koltuğunun yerde olduğu belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Mağdur sanıklar … ve …’ya gerekçeli karar tebliğ edildiği halde haklarında kurulan hükümleri temyiz etmedikleri anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanık … hakkında kurulan hükme hasren gerçekleştirilmiştir.
2. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla, birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel cezalar belirlenirken, aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve b bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Sanık … ve temyiz dışı sanık …’in mağdur …’un odasına girdikten sonra, sanık …’un kapıyı içeriden kilitlediği ve mağdur …’dan özür dilemesini istedikleri, mağdurun özür dilememesi üzerine, İbrahim’in masa üzerindeki maket bıçağını alarak mağdura doğru salladığı ve dosya dolabına tekme attığı, sesler üzerine okulda öğretmen olarak çalışan tanıklar E.D, O.Ç, A.E ve U.G’nin kapı önüne gelip kapıyı tekmeleyip omuz vurarak açmaya çalışmaları üzerine sanık …’un içeriden kilidi ve kapıyı açtığı olayda; 5237 sayılı Kanun’un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünde “kendiliğinden serbest bırakma” şartı gerçekleşmediği halde, uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
4. Sanık …’a yönelik mağdurdan kaynaklanan haksız bir eylem olmaması karşısında şartları oluşmadığı halde, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5. Mağdurun anlatımını doğrulayan Kamera İnceleme ve Görgü Tespit Tutanak’ları ve tanıklar E.D, O.Ç, A.E ve U.G’nin beyanları, sanığın tevilli ikrarı karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
6. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.03.2016 tarihli kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirici konusu hususlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.