YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5660
KARAR NO : 2023/2771
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Enez Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının b bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Enez Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının b bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın temyiz isteği; haksız yere verilen hapis cezasının bozularak mağduriyetinin giderilmesi talebine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İncelemeye konu olay; sanık …’ın mağdure ile görüşmek istediği ancak mağdurenin kabul etmediği, olay günü 17:00 sıralarında sanık …’in aracıyla yanında abisi temyiz dışı sanık … ve kimliği tespit edilemeyen 2 şahıs ile birlikte mağdurenin evinin önünde bekledikleri, işten dönen mağdure ve annesi tanık …’in yaya halde evlerine doğru yürürken, şahıslardan birinin tanık …’ı tuttuğu, diğer şahıs ve …’un ise mağdurenin elinden ve kolundan tutarak zorla araç içerisine bindirdikleri, sanık …’in şoför mahallinden hiç inmeyerek hazır vaziyette beklediği, mağdurenin araca bindirilmesi akabinde olay yerinden hızlıca ayrıldıkları, sanık …’in mağdureyi yalnız olarak bir otele götürüp geceyi orada geçirdikleri, mağdurenin ailesinin ihbarı üzerine, sanık …’e kolluk ekibi tarafından telefon ile ulaşılması üzerine, sanığın mağdureyi ikamet ettiği eve bıraktığı, iddiasına ilişkindir.
2. 24.12.2013 tarihli tutanak içeriğine göre; mağdurenin anne-babasının ihbarı üzerine, Kolluk Ekibinin sanık ile telefonla yaptığı görüşmede mağdurenin sanığın yanında olduğu öğrenilmiştir.

IV. GEREKÇE
Atılı suçu cinsel amaçla gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin 5 inci fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
1. Sanık …’a gerekçeli karar tebliğ edildiği halde hakkında kurulan hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanık … hakkında kurulan hükme hasren gerçekleştirilmiştir.
2. Mağdurenin anlatımını doğrulayan 24.12.2013 tarihli Tutanak ve tanıklar N.F. ile A.F. beyanları, sanığın tevilli ikrarı karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Enez Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.03.2016 tarihli kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.