YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5690
KARAR NO : 2023/2346
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir veya tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir veya tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakaret suçu yönünden ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi, hakaret suçundan verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, suçun sübut bulduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararında erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın ayrı yaşadığı eşinin annesi olan katılan …’e hakaret ettikten sonra zorla arabasına bindirip götürmek sureti ile hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına yöneliktir.
2. 01.12.2015 tarihli doktor raporunda katılanın; boyunda, sağ taraf sağ kulak, sağ kolda kızarıklık, sağ dizde 4 adet 0.5×0.5 cm’lik abrazyonun mevcut olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirtildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde
1. Olay günü sanığın ayrı yaşadığı eşi ile görüşebilmek amacıyla, eşinin annesi olan katılana “ananı, avradını sinkaf ederim” şeklinde küfür ettikten sonra, park halinde bulunan aracına doğru sürüklediği ve araca zorla bindirdiği belirlenmiştir.
2. Olayı görenlerin durumu kolluk kuvvetlerine ihbar etmesi sonucunda sanığın aracı tespit edilerek polis ekipleri tarafından dur ihtarı yapıldığı, aracın durmayarak yön değiştirdiği, sanığın girdiği yolda trafik ışıklarında bir anlık durmasından istifade eden katılanın ise araçtan kendisini dışarı atarak polis ekiplerinden yardım istediği tespit edilmiştir.
3. Tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılana küfür etmek sureti ile hakaret suçunu işlediğine yönelik katılanın soyut beyanı dışında mahkumiyete yeterli delil elde edilemediğinden mahkemenin beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamış, katılanın suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
4. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde
1. Olay günü sanığın ayrı yaşadığı eşi ile görüşebilmek amacıyla, eşinin annesi olan katılanı park halinde bulunan aracına doğru sürüklediği ve araca zorla bindirdiği, olayı görenlerin durumu kolluk kuvvetlerine ihbar etmesi sonucunda sanığın aracı tespit edilerek polis ekipleri tarafından dur ihtarı yapıldığı, aracın durmayarak yön değiştirdiği, sanığın girdiği yolda trafik ışıklarında bir anlık durmasından istifade eden katılanın ise araçtan kendisini dışarı atarak “kurtarın beni bu adamdan” diye bağırarak polis ekiplerinden yardım istediği tespit edilmiştir.

2. Dava dosyası içerisinde yer alan ihbar tutanağı, 01.12.2015 tarihli tutanak, katılanın alınan adli doktor raporu ve katılanın aşamalarda verdiği istikrarlı ifadeleri bir arada değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmıştır.
3. Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, kesin nitelikte adli para cezasına konu olan bir adet mahkumiyet kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu olan bir adet mahkeme kararının olduğu tespit edilmiş olup, sanık hakkında yerel mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinde yer alan erteleme hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmamış, katılanın bu konuda yaptığı temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
5. Sanık hakkında verilip ertelenen hapis cezasının kısa süreli olmaması sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmaması isabetli bulunmamış olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün ikinci bendinin sekizinci paragrafından sonra gelmek üzere “sanığın kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCY’nin 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilerek, 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.