YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5715
KARAR NO : 2023/2451
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca, cezalandırılmaları için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.
2. Bursa 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarih ve 2015/449 Esas, 2016/331 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’ un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna, usul ve esas yönünden kanuna aykırı olan beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık …’in eski eşi ve sanık …’ın teyzesi olan mağduru iradesi dışında araca bindirerek hürriyetinden yoksun bıraktıkları iddiasına ilişkindir.
2. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 24.04.2015 tarihli tutanakta; ihbar üzerine sanığın ikametine gidildiğinde, sanık … ile mağdur …’nın birbirlerinden ayrılarak herhangi bir konu olup olmadığı sorulduğunda mağdur …’nın, sanık …’in boşandığı eşi olduğunu, zorla tutulmadığını, şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Müştekinin araca rızasıyla bindiğine ilişkin beyanı, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 24.04.2015 tarihli tutanak, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarih ve 2015/449 Esas, 2016/331 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.