Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/5911 E. 2023/3927 K. 30.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5911
KARAR NO : 2023/3927
KARAR TARİHİ : 30.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, iftira suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
1. Atılı suçları kabul etmediğine,
2. Asıl mağdurun kendisi olduğuna,
3. Yeterli delil bulunmadığına,
4. Eksik araştırmayla karar verildiğine,
Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın, emanet olarak verdiği aracının, mağdur tarafından çalındığı yönünde şikayetçi olması üzerine, mağdurun gözaltına alınması suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında ve gerekçe kısmında sanığın adı ”…” olarak doğru yazıldığı halde, hüküm kısmında ”Bedri” şeklinde hatalı yazılması, yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
A. Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hüküm yönünden;
Sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükümde, sanığın iftira suçunu oluşturan fiilinden dolayı müştekinin iftira nedeniyle gözaltına alındığı ve sonrasında hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşıldığından bahisle cezasında bir kat arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;
Mahkemece, sanığın, mağdura yönelik iftira eylemi neticesinde, mağdurun yakalanıp gözaltına alındığı kabulüyle, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; kolluk tarafından düzenlenen 25.02.2014 tarihli yakalama tutanağında, mağdurun cep telefonu marifetiyle çağrılması üzerine kendiliğinden asayiş şube müdürlüğüne geldiğinin belirtilmesi, düzenleme tarihi bulunmayan yakalama ve gözaltına alma tutanağında, mağdurun, Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine gözaltına alınıp alınmadığının açık bir şekilde belirtilmemesi ve yine 25.02.2014 tarihli salıverme tutanağında, mağdurun hangi saatte salıverildiğinin yazılmadığının anlaşılması karşısında, mağdurun kolluk tarafından yapılan arama üzerine kendiliğinden gelerek ifadesinin alındığı ve sonrasında aynı gün serbest bırakıldığı gözetilerek, sanık hakkında yasal unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.