Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/7472 E. 2023/3609 K. 23.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7472
KARAR NO : 2023/3609
KARAR TARİHİ : 23.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

1. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Mağdur vekilinin yüzüne tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 25.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.
2. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.
2. Mağdur … vekilinin temyiz isteği; lehe vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın, olay tarihinde 6 yaşında olan ve ikametinin önünde oyun oynayan mağdureyi yanına çağırdığı ve mağdureyi kendi evine götürüp cinsel amaçla hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Mağdur … vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Mağdur vekilinin yüzüne tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 25.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.
B. Sanığın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.01.2013 yerine, 21.05.2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
2. Dava dosyası içeriği, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, müşteki anlatımları, mağdurenin adli raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiştir.

V. KARAR
A. Mağdur … Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden,
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/569 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık …’ın Temyiz İstemi Yönünden,
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/569 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.