YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7903
KARAR NO : 2023/2242
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 8,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, suç eşyalarının müsaderesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar 05.01.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Denetim süresi içerisinde 16.08.2015 tarihinde sanığın kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması ve suça konu paraların Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık ile temyiz dışı diğer sanıkların İstanbul ilinden Karaman iline getirdikleri sahte paralar ile alışveriş yaparken yakalanmalarına ilişkindir.
2. Dosya kapsamında, olay, yakalama rızaen teslim ve muhafaza altına alma tutanağı, 08.09.2014 tarihli T.C. … İnceleme ve Değerlendirme Raporu, mağdur ve tanık beyanları mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamında yer alan, T.C. … Raporu, sanık ve temyiz dışı diğer sanıkların beyanları ile mağdurların beyanları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Karaman Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23.12.2015 tarihli kararında, suça konu sahte paraların 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine ve 5320 sayılı Kanun’un 17 nci maddesi ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme “Adli emanetin 2014/619 sırasında kayıtlı bulunan suça konu sahte paraların, 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine ve 5320 sayılı Kanun’un 17 nci ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine” fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.