Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/8302 E. 2022/16004 K. 07.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8302
KARAR NO : 2022/16004
KARAR TARİHİ : 07.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Ulaşım araçlarının kaçırılması ve alıkonulması suçunun oluşması için başkasına ait aracın cebir ve tehdit kullanılarak ya da hukuka aykırı başka bir davranışla engellenmesi, durdurulması ya da gitmekte olduğu yerden başka yere götürülmesi gerektiği, somut olayda; sanık …’nın temyiz dışı sanık …’ün çalışanı olduğu ve olay gecesi, … plakalı kamyoneti…’ın ikametine getirdiği, ikametin araç park yerinde ise katılan …’e ait… plakalı aracın çarpraz şekilde park edilmiş olması nedeniyle park yeri kalmamasından dolayı aracını katılana ait aracın arkasına park etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın park ettiği aracın bir kara aracını durdurması, hareket etmesini engellemesi veya başka bir yere götürmesinin söz konusu olmadığı anlaşılmakla suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de,
TCK.nın 50/1-d maddesinde yer alan “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” tedbiri, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliği’nin 38/son maddesinde “sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” olarak tanımlanmış olup, belirli yere gitme yasağının, failin suç işlemesi veya zararlı alışkanlıklar edinmesinde olumsuz etkileri bulunan konulara ilişkin olması ve her durumda çevrilen yaptırımın işlenen suçla mantıki bağlantısının bulunması gerekliliğine karşın; ne suretle ıslah edici özelliği, kanunen tedbir öngörülmesinin amacına uygun olduğu açıklanmadan “10 ay 25 gün süreyle spor müsabakalarına gitmekten yasaklanmasına” şeklinde, içeriği Yönetmelik kapsamına aykırı ve infaz kabiliyeti olmayan seçenek tedbire hükmedilemiyeceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.