YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8347
KARAR NO : 2023/4664
KARAR TARİHİ : 13.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1-Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2-Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 gün ve 2015/1645 Esas 2015/1630 Karar sayılı görevsizlik kararı ile sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi, 109’uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dosya Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
3-Manisa 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararı ile sanık … hakkında 2014 yılı içerisinde işlediği iddia olunan cinsel saldırı ve cebir, tehdit ve hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yargılaması sonucu sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığı ve sanığın mağdureye yönelik iddia edilen eyleminden dolayı yasal süre içerisinde şikayet hakkı kullanılmadığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 223 üncü maddesinin 8 inci fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,
4- Sanığın unsurları oluşmayan ve kanunda suç olarak tanımlanmayan mağdureye yönelik cebir,tehdit ve hile kullanarak kişiyi cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince BERAATİNE,
5- Sanığın, mağdureye yönelik sabit olmayan 04.08.2015 tarihli cinsel saldırı ve kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince BERAATİNE, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği;
1.Sanığın suçu işlediğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmesi istemine,
2. Şikayet süresi geçtiğinden bahisle düşme kararı verilemeyeceğine,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın mağduru yanında götürmek istemesi ve mağdurun karşı çıkması nedeniyle ona tokat atarak etkisiz hale getirdiği ve motorsiklet ile sanığın önce kendi evine devamında araba ile akrabalarının evine götürdüğü, götürdüğü evde gece vakti katılanla birlikte zorla cinsel birliktelik yaşaması üzerine katılanın ailesi ve kolluk kuvvetlerinin, sanık ve katılanın birlikte kaldıkları eve gitmek suretiyle sanığa müdahalesi ile olayın sonlanmasına ilişkindir.
2.Yaşanan olaylar dolayısı ile katılan …’nın savcılık aşamasında iç beden muayenesine rızası olmaması karşısında Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.11.2015 tarih ve 2015/15717 soruşturma sayılı yazısı ile; Manisa 1. Sulh Ceza Hakimliğince katılan …’nın Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 76 ncı maddesi uyarınca iç beden muayenesinin yapılmasına karar verilmesi için gerekli kararın verilmesi talep edilmiş ise de Manisa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.11.2015 tarih ve 2015/1965 Değişik İş sayılı kararı ile bu talebin reddine karar verilmiştir.
3.Sanık savunmasında, mağdurenin rızası doğrultusunda birlikte hareket ettikleri beyanında bulunmuştur.
IV. GEREKÇE
Katılanın temyiz sebeplerinin incelenmesinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve sanığın üzerine atılı cebir, tehdit ve hile kullanarak kişiyi cinsel amaçlı hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetildiğinde, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiş olup katılanın suçun sabit olduğuna yönelik temyiz sebebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/39 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.