YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9352
KARAR NO : 2023/8188
KARAR TARİHİ : 31.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/195 E., 2016/323 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, bozma

Sanık … hakkında katılan sanık …’e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
Katılan sanık … hakkında tehdit ve hakaret, katılan sanık … ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2015 tarihli iddianamesiyle, katılan sanık … hakkında tehdit ve hakaret, katılan sanık … ile sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli kararı ile katılan sanık … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından beraat, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, katılan sanık … ve sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar …, …, katılan sanık …, sanıklar … ve … vekilinin temyiz isteği,
1. Dosya kapsamından, katılan sanık …’in tehdit ve hakaret suçlarını işlediğinin sabit olduğuna,
2. Mehmet tarafından gerçekleştirilen söz konusu eylemler hakkında görüşmek üzere tarafların bir araya geldiklerine,
3. Mehmet’in rızası ile olay yerine geldiğine, alıkonulmasının söz konusu olmadığına,
4. Kasıt yokluğu nedeniyle, suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğine,
5. Sanıkların kanundan doğan yakalama haklarını kullandıklarına,
Ve somut bir nedene dayanamayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; katılan sanık …’in, mağdurlar … ve … ile köylerinde çalıştığı sırada tanıştıkları, katılan sanığın bir süre sonra mağdure …’ye rahatsızlık vermeye başladığı, mağdurlara yönelik tehdit ve hakaret eylemlerinde bulunduğu, aynı olaylarla ilgili katılan sanık … ile telefonda görüştükleri sırada onu da tehdit ettiği, katılan sanıklar Mehmet ve Sait’in konuşmak üzere buluşma konusunda anlaştıkları, buluşma yerine gelen katılan sanık …’in sanıklar tarafından araca bindirilerek darp edildikten sonra emniyete teslim edildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
B. Katılan sanık … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden;
1. Katılan sanık …’in yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca

belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin katılan sanık …’in 06.05.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
C. Katılan sanık … ve sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden;
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2015 tarihli iddianamesinde sevk maddesi olarak 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası gösterildiği halde, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden sanıklar hakkında aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 226 ıncı maddesine aykırı olarak sanıkların savunma haklarının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Mahkemece, gerekçeli kararın kabul ve gerekçe kısmında, katılan sanık …’ün isminin bazı kısımlarda ”Mehmet” bazı kısımlar da ise ”…” şeklinde farklı yazılması suretiyle kararda çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanık … hakkında belirlenen denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden, neticeten belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında 1 yıl denetim süresinin belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması bozma nedeni olarak görülmüştür.

V. KARAR
A. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden;
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B. Katılan sanık … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararına yönelik katılanlar … ve … ile katılan sanık … vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak katılan sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
C. Katılan sanık … ve sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli kararına yönelik katılan sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.