Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/9595 E. 2023/596 K. 20.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9595
KARAR NO : 2023/596
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten

çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, şikayet süresinin geçtiğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Fiilen sanık tarafından kullanılan araziden, katılanın arazisine tecavüz edildiği iddia edilmiştir.
2. 11416 parsel sayılı taşınmazın malikinin sanığın annesi … …, 10665 parsel sayılı taşınmazın katılan … adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.
3. Soruşturma aşamasında Kadastro Müdürlüğünce düzenlenen raporda, katılana ait taşınmaza sanık tarafından 177.61 m2’lik kısma tecavüz bulunduğu belirtilmiştir.
4. Mahkemece yapılan keşif sonrasında sunulan bilirkişi raporunda, 11416 sayılı parsel tarafından 10665 sayılı parsele tecavüzün keşif tarihinde de halen devam ettiği, imar planına göre yola terkin edilen kısmın suça konu yerle ilgisinin olmadığı belirtilmiştir,
5. Sanık, üzerine atılı suçu işlediğini kabul etmediğini, taşınmazı annesinin kullandığını, imar uygulamasına göre katılanın suça konu yerde hakkı olmadığını beyan etmiştir.
6. Tanıklar M. G., H.K. ve A.R. , arazinin sanık tarafından kullanıldığını beyan etmişlerdir.
7. Katılan, uzlaşmayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, şikayet süresinin geçtiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, katılan ve tanık anlatımları, sanık savunması, keşif zaptı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın katılanın arazisine tecavüz ettiği ve bilirkişi raporunda tecavüzün keşif tarihinde devam ettiğinin tespit edildiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde karar verildi.