Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/10305 E. 2023/9412 K. 30.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10305
KARAR NO : 2023/9412
KARAR TARİHİ : 30.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/489 E. 2016/567 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 10.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine, mağdurun zararını gidermek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, müştekinin, sanığa ait sigorta şirketinin kullanımında olan telefon numarası ile aranıp, banka tarafından yaptırılan sigorta bedelinin kendisine ödeneceği, bunun için kredi kartı bilgilerinin gerekli olduğu söylenerek müştekiye ait, Finansbank tarafından verilme kredi kartı kart bilgileri elde edildiği, bu bilgiler kullanılarak müştekinin rızası olmaksızın 299,31 TL alışveriş yapıldığı, bu suretle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.07.2014 yerine 10.06.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Olayın intikal şekli ve zamanı, müştekinin aşamalardaki beyanları, sanığın tevilli ikrar yollu savunmaları, banka cevabi yazıları, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, suçu işlemediğine yönelik temyiz talebi yanında, mahkeme tarafından sanığa müştekinin zararını gidermesi için süre verilmesine karşın, verilen süre içerisinde müştekinin zararının giderilmediği anlaşıldığından, mağdurun zararını gidermek istediğine yönelik temyiz talebi de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli, 2015/489 Esas, 2016/567 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz taleplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.