YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10458
KARAR NO : 2023/3553
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kaş Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmşıtır.
2. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olup eksik incelemeyle karar verildiğine, suça konu yerde keşif yapılması gerektiğine, tecavüzün miktarı, ne zamandan beri var olduğu, sanığın kastının bulunup bulunmadığının araştırılmadığına, sanığın malik gibi hareket edip hakkı olmayan yeri kullandığına, kadastro parsellerinde kayma olup olmadığını ispat edilemediğine suçun unsurlarının oluştuğuna vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın Maldi Otelin yöneticisi ve ortağı olup söz konusu otelin bulunduğu 2699 parselle, katılana ait 3004 numaralı parselin sınır olup sınırdaki otele ait duvarın katılana ait taşınmaza 31.25 metrekare tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığa ait otelin bahçesinde bulunan duvarın katılana ait taşınmaz içerisinde yer aldığı anlaşıldığından sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.