YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10829
KARAR NO : 2023/3552
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ :Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM :Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Oltu Cumhuriyet Başsavcılığının 24.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi suç kastının bulunmadığına, arazinin hazine arazisi olduğunu düşünerek eylemi gerçekleştirdiğine, zararı karşılamak istediğine ancak katılanın kötü niyetli olarak fazla para istediğine, uzlaştıklarına uzlaşma şartlarını yerine getirdiğine, şikayetçinin haksız ve kötü niyetli olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın … – … Elektrik iletim hattının tesisi yapım işinde şantiye şefi olup 150 numaralı direği dikmek içini katılanın sahibi olduğu 109 ada 26 numaralı taşınmazına 111 metre uzunluğunda üç metre 90 cm genişliğinde yol açarak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış söz konusu taşınmaz üzerinde 111 metre uzunluğunda 3 metre 90 cm genişliğinde yol açıldığı yolun sonunda direk yerinin kazıldığına ilişkin tutanak tutulmuştur.
3. Taraflar arasında şarta bağlı uzlaşma sağlanmış, ancak katılan daha sonra uzlaşma şartlarının yerine getirilmemesi nedeniyle şikayetine devam etmiştir.
4. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda elektrik direği dikmek için suça konu taşınmaz içinde açılan yolun taşınmazın tam ortasından geçtiğini yolun 466.27 metre kare olduğunu ve 109 ada 26 parsel nolu taşınmaz içinde kaldığını bildirmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın elektrik direği dikme amaçlı olarak katılana ait taşınmaza geçici olarak yol açtığı, açmış olduğu yolu sonrasında kullanmadığı, katılanın taşınmazının kullanımına engel olmadığı tüm dava dosyası kapsamından atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.