Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/11054 E. 2023/4917 K. 19.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11054
KARAR NO : 2023/4917
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/190 E., 2016/321 K.
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Soma Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanların temyiz isteği; atılı suç yönünden yeterli delil bulunmasına rağmen beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, eksik inceleme usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, konut dokunulmazlığı ve imar kirliliği suçları yönünden değerlendirilme yapılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 08.05.2015 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararına yönelik katılanların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tarihinde 19.06.2023 karar verildi.