YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1180
KARAR NO : 2023/916
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Şabanözu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.09.2014 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Şabanözü Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli kararı ile iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 49 uncu maddesi, 50 nci maddesinin birinci fikrası (a) bendi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemleri,
1. Müvekkilinin eyleminin bilgi edinme hakkı sınırları içerisinde değerlendirilerek beraat ettirilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,
2. Ayrıca hakkında verilen bu mahkumiyet hükmünün talepte bulunulmasına ve koşullan da bulunmasına rağmen hakkında cezasının da 5237 sayılı Kanun’un 51 … maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesine göre ertelenmesine karar verilmemesi açıkça hukuka aykırı olduğundan,
3. Şabanözü Asliye Ceza Mahkemesi’nin hükmünün açıklanan nedenlerle ve re’sen gözönüne alınacak nedenlerle bozulmasına,
4. Yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın … Kaymakamlığı’na müracaat ederek … Köyü muhtarı …’nun köy odası ve … evine ihtiyaç olmadığı halde köy halkından habersiz azaların bilgisi dışında köy odası ve … evi yaptırdığı, usulsüz şekilde salma parası topladığını iddia etmesi üzerine, mağdur hakkında adli veya idari soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak için suç isnadında bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediğine ilişkindir.
2. Muhtar … hakkında sanık tarafından … Kaymakamlığı’na verilen dilekçe neticesinde 4483 sayılı yasa gereğince hakkında ön inceleme yapılmış, ilgili makamın 29.04.2014 tarih ve 3 sayılı kararı ile şüphelinin üzerine atılı suçu işlemediği gerekçesiyle soruşturma izni verilmemiştir. 3. Sanık … tarafından söz konusu kararın iptali için dava açılmış Zonguldak Bölge İdare Mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmiştir.
4. Bu durumda soruşturma izni verilmemesi nedeniyle muhtar olan … hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda, iddianın maddi
vakıalara dayanmasına yapılan işlemlerin yasalara aykırı olup, bu hususlarda bilgi verilmesi gerekmesine ve katılan hakkında soruşturma izni verilmemesi nedeniyle isnatların yeterince araştırılmamasına göre, sanığın eyleminin, Anayasanın 74 üncü maddesinde yer … Anayasal şikâyet ve dilekçe verme ile bilgi edinme hakları kapsamında kaldığı gözetilmeden unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şabanözü Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2014/232 Esas, 2016/101 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.