YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11977
KARAR NO : 2022/1688
KARAR TARİHİ : 07.02.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5320 sayılı Yasanın 8. maddesinde yer alan ”Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” şeklindeki düzenleme uyarınca daha önceden bozmadan geçen dosyaya ilişkin verilen hükmün açıklanmasına yönelik kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu, hükümde kanun yolunun istinaf olarak belirtilmesi nedeniyle sanığa usulüne uygun kanun yolu tebliğinin yapılmadığı ve 7 günlük süreden sonra verilmiş dilekçenin öğrenme üzerine süresinde temyiz başvurusuna ilişkin olduğu, açıklanan nedenle süresinden sonra olduğu gerekçesiyle sanığın talebinin reddine ilişkin 31.05.2018 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Sanığa yüklenen suçun yasa maddelerinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, son kesen usulü işlem olan 23.11.2006 tarihli mahkumiyet kararından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de, belirtilen olağan zamanaşımı süresine eklendikten sonra, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, kamu davasının düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak,
yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/3. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, adli emanetin 2006/2799 sırasında kayıtlı olan bıçağın TCK’nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, 07.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.