YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12722
KARAR NO : 2021/19940
KARAR TARİHİ : 27.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekmektedir.
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın şikayetçinin kız arkadaşı olduğu ve aynı evde birlikte yaşadıkları, olay günü sanığın şikayetçi ile tartışması ve Antalya ilini terkedeceğini şikayetçiye söylemesi üzerine şikayetçinin bunu engellemek için daha önceden sanığın hesabına yatırmış olduğu 7000 TL’yi kendi hesabına havale ettiği, bilgisayar ve cep telefonunu aldığı, sanığın da şikayetçi hakkında hırsızlık suçunu işlediği iddiasıyla kolluk görevlilerine şikayette bulunduğu, daha sonra ise bu şikayetinden vazgeçtiği, şikayetçi hakkında da hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve sanık hakkında iftira suçundan kamu davasının açıldığı anlaşılan somut olayda, sanığın iddiasının şikayetçinin soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla verdiği ”Derya’nın gitmemesi için bende olan ve şifresini bildiğim İş Bankası’na ait maaş kartından bankamatikten kendi hesabına transfer ettim, cep telefonunu aldım…” şeklinde kısmi ikrarıyla da doğrulanıp desteklendiği, sanığın şikayetçi hakkında aynı günü çok kısa zaman aralığında şikayetinden vazgeçmesinin iftira suçunun kanıtı sayılmayacağı ve iddialarının maddi vakıalara dayandığı dikkate alındığında eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp T.C. Anayasasının 74. maddesi ile garanti altına alınan anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunması nedeniyle unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın şikayetçi hakkındaki 09.07.2015 tarihli ek beyanında; şikayetçinin parasını, cep telefonunu ve bilgisayarını iade etmesi nedeniyle şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği, şikayetçiye yönelik maddi vakıanın gerçekleşmediğine dair bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın iftiradan dönmesinden söz edilemeyeceği ve şartları oluşmadığı halde TCK.nın 269/2. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. ve 326. maddeleri gereğince sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 27.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.