YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12834
KARAR NO : 2023/90
KARAR TARİHİ : 18.01.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
1. Sanık hakkında, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.03.2020 tarihli ve 2020/50530 soruşturma numaralı seri muhakeme usulü kabul tutanağına istinaden, 2020/210 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne karar verilerek, sanığın, İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.03.2020 tarihli ve 2020/111 Esas, 2020/223 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suça konu silahın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.
2. İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.03.2020 tarihli ve 2020/111 Esas, 2020/223 Karar sayılı kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından, sanık hakkında daha önceden (İstanbul Anadolu 73. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.12.2015 tarihli 2014/1046 Esas, 2015/1019 Karar sayılı kararı ile) hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gerekçesiyle itiraz yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24.06.2020 tarihli ve 2020/604 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının genel hükümlere göre değerlendirmesi yapılarak koşulları bulunmadığından bahisle kaldırılmasına karar verilmiştir.
3. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.05.2021 tarihli ve 2020/11393 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2021 tarihli ve KYB-2021/69190 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2021 tarihli ve KYB-2021/69190 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.03.2019 tarihli ve 2014/47394 Esas, 2019/4380 Karar sayılı ilamında “…hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, ayrıca hüküm tarihinde sanığın adli sicil kaydında bulunan sabıkasının TCK.nın 191/1. maddesi uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olması ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında, bu suç yönünden, uyarlama yargılaması yapıldığının gözetilmemesi… BOZULMASINA…” belirtildiği üzere dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, daha önce sanık hakkında verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğundan bahisle kaldırılmış ise de, sanık hakkında İstanbul Anadolu 73. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli kararı ile 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/1. maddesi gereğince zorunlu olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık tarafından 10.01.2020 tarihinde işlenen 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan genel hükümler dahilinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmesinde bir engel bulunmadığı gözetilmeden itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6545 sayılı Kanun ile değişik 5230 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası;
“Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 … maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 … madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir…”
Şeklinde düzenlenmiştir.
2. UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmadığı anlaşıldığından, 6545 sayılı Kanun’la değişik 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer … düzenleme uyarınca, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 … maddesindeki şartlar aranmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olup, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24.06.2020 tarihli ve 2020/604 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.