YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12835
KARAR NO : 2023/400
KARAR TARİHİ : 09.02.2023
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği
İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.11.2020 tarih ve 2021/115629 soruşturma numaralı kararı ile şüpheli hakkında iftira ve hakaret suçlarından delil yetersizliği nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara karşı mağdur vekilince yapılan itiraz üzerine İstanbul 11. Sulh Ceza Hakimliği’nin 05.01.2021 tarih ve 2020/5640 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek, dosya kesinleşmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.04.2021 tarih ve 2021/6922 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 22.06.2021 tarih ve KYB-2021/68974 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.06.2021 tarih ve KYB-2021/68974 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,
Müştekinin 16.07.2020 tarihli dilekçesi ile güvenlik görevlisi olarak çalıştığı kurumda şüpheli …’in de müdür vekili olarak görev yaptığı, aralarında meydana gelen olaylar nedeniyle şüphelinin kendisi hakkında çalışmış olduğu idare nezdinde … reçeteli ilaç kullandığı yönünde beyanda bulunduğu, aynı zamanda farklı bir tarihte aralarında yaşanan tartışma esnasında kendisine “saygısız, köpek” şeklinde söz söylemek suretiyle hakaret ettiğini belirterek şikayetçi olması üzerine, başlatılan soruşturma neticesinde, “buna dair kamera görüntülerini delil olarak ileri sürdüğü, dosya içinde bulunan ve irdelenmiş kamera görüntüleri içeriğinde ve çözümünde …’in hakaret suçunu işlediğine dair herhangi bir ses kaydı bulunmadığı, esasen … …’ın şikayetinde de kamera kaydının ses kaydı yapmadığını belirttiği” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; soruşturma kapsamında şüphelinin beyanına başvurulmadığı, öncelikle şüphelinin ifadesinin alınması gerektiği, şüphelinin şikayete konu hakaret suçunu işleyip işlemediğinin tespiti amacıyla kamera görüntülerinde yer … şahısların tanık olarak dinlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2020 tarih ve 2021/115629 soruşturma numaralı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın “suç” başlığında iftira suçunun da yer aldığı, kararda hakaret suçu iddiası bakımından şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair gerekçe yazıldığı ancak iftira suçuna ilişkin herhangi bir değerlendirmeye yer verilmediği veya bir sonuca varılmadığı, haraket suçunun ise Dairemizin görev alanı içerisinde kalmadığı anlaşılmakla Dairemizin görevsizliğine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, Yargıtay Kanunu’nun 14 üncü maddesi uyarınca muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 09.07.2021 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 02.07.2021 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerinin beşinci ve yedinci fıkraları uyarınca, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, oy birliğiyle 09.02.2023 tarihinde karar verildi.