YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13091
KARAR NO : 2022/3176
KARAR TARİHİ : 22.02.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay’a ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen kararların hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenip, sanığın eski hale getirme ve temyiz niteliğinde bulunan talebinin reddine ilişkin 21.12.2020 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK.nın 35/3. maddesinde belirtildiği üzere, yoklukta verilen hakim veya mahkeme kararlarının, ceza infaz kurumunda tutuklu veya hükümlü olarak bulunan kişiye bizzat tebliği yeterli olmayıp, kararın ayrıca kendisine okunup anlatılması da zorunludur. Tebliğ tarihinde ceza infaz kurumunda bulunan sanığa tebliğe ilişkin belgede, kararın okunup anlatıldığına dair bir ibare bulunmaması sebebiyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, ancak tebliğ işlemi usulüne aykırı yapılmış olsa bile, 26.07.2012 tarihli dilekçe ile hükümden haberdar olduğu değerlendirilerek, yokluğunda verilen hükmü, 26.07.2012 tarihli öğrenmeden itibaren 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 02.12.2020 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; haklı sebebe dayanmayan eski hale getirme ve süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 22.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.