YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13116
KARAR NO : 2023/29
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Delice Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 nci maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.
2. Delice Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli kararı ile de sanık hakkında köy tüzel kişiliğine

ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 … maddesinin birinci fıkrası, 50 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 … maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL, 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Delice Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.05.2019 tarihli ve 2017/7460 Esas, 2019/6938 Karar sayılı kararı ile “Kendisine ait taşınmazın sınırında bulunan mera parseline tecavüz ettiğini yapılan ölçümlerle öğrenip tecavüze son veren sanığın taşınmazın bulunduğu köyde yaşamadığı, yerin mera olduğunu bilmediği dosya kapsamından anlaşılmakla; suç kastı bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Delice Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekili; eksik araştırma ve inceleme neticesinde usul ve yasaya aykırı karar verildiğine vesaire ilişkin temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın … İlçesi … Köyünün 999 T1 parselde bulunan mera vasfındaki taşınmazın 818,43 (metrekarelik) m²lik kısmını, 999 T2 parselde bulunan mera vasfındaki taşınmazın da 410,94 m²lik kısmını ekip biçmek suretiyle tecavüz ettiği iddia edilmiştir.
2. İdari soruşturma esnasında alınan 12.05.2014 tarihli kontrol memuru raporunda, 999 T1 mera parseline 818,43 m²lik, 999 T2 parseline 410,94 m²lik kısmına tecavüz ettiği belirtilmiştir.
3. Suça konu 999 T1 parselde bulunan mera vasfındaki taşınmaz nedeniyle Delice Kaymakamlığı’nın 16.05.2014 tarihli men kararı 20.05.2014’te infaz edilmiştir.
4. Suça konu 999 parsel sayılı taşınmaz kamu … malında … Köy Tüzel Kişiliği adına kayıtlıdır. Tapulama tutanağında mera olduğu belirtilmiştir. Kırıkkale İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nden gelen cevabi yazısında … Köyü 999 parselin … mera olduğu, tespit ve tahdit çalışmalarının yapıldığı bildirilmiştir.
5. Sanık söz konusu yerin mera olduğunu bilmediği, ölçüm yapıldığında ekip biçmeyi bıraktığını, köyde yaşamadığını beyan etmiştir.
6. Suçtan zarar gören köy tüzel kişiliği temsilcisi sanık savunmalarını destekler nitelikte beyanda bulunmuştur.
7. Mahkemece 15.02.2014 tarihinde yapılan keşif sonrasında sunulan 15.12.2014 tarihli … bilirkişi raporunda; suça konu yerin mera arazisi olarak terk durumda olduğu, sanık tarafından öncesinde tecavüz edilen miktarın 999 mera parselinin T1 818,43 m² VE T2 410,94 m² olduğu belirtilmiştir.
8. 15.12.2014 tarihli … bilirkişi raporunda, 2014-2015 sezonlarında herhangi bir ekim yapılmadığı, tecavüzlü alanın terk edildiği belirtilmiştir.
9. Mahalli bilirkişiler suça konu taşınmazın mera olup olmadığını bilmediklerini beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE
Suça konu taşınmazın bulunduğu köyde oturmayan sanığın, kendisine ait taşınmazın sınırında bulunan mera olduğunu bilmediği taşınmaza tecavüz ettiğini yapılan ölçümlerle öğrenip tecavüze son verdiği, mahkemece yapılan keşif, bilirkişi raporları ve dosya kapsamından anlaşıldığından katılan vekilinin eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Delice Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suç işleme kastı bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince suç işleme kastı bulunmadığından (c) bendi yerine 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın üzerine atılan suç sabit olmadığından beraatine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Delice Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli kararına yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasındaki; “sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından 223/2-e” ibaresinin çıkartılarak yerine “sanığın suç işleme kastı bulunmadığından 223/2-c maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2023 tarihinde karar verildi.