YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13356
KARAR NO : 2022/188
KARAR TARİHİ : 11.01.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafinin eksik incelemeye ve suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
2-Ceza Genel Kurulu’nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 gün ve 2014/71 Esas, 2016/42 sayılı ilamı da gözetildiğinde, bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen 25.05.2006 tarihli karar ile hükme konu hapis cezasının ertelendiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu halde, son hükümde verilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 24 günün 5 güne, 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen 20 günün 4 güne, 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL’den hükmolunan 400 TL adli para cezasının ise 80 TL’ye indirilmesi, hükme sonuç cezanın belirlendiği 3. fıkradan sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca sanığa verilen hapis cezasının TCK.nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, TCK.nın 51/3. maddesi
uyarınca 3 yıl denetim süresi belirlenmesine, denetim süresi içinde sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak TCK.nın 51/6. maddesi uyarınca yükümlülük altına alınmasına yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesi ve hükümden 7. fıkranın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.