YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13940
KARAR NO : 2023/865
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2008 tarihli ve 2007/36844 Soruşturma, 2008/3062 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, göçmen kaçakçılığı, resmi belgede sahtecilik ve mühürde sahtecilik suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 220 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 204 üncü ve 79 uncu maddeleri, 202 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2010 tarihli ve 2008/282 Esas, 2010/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine; mühürde sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 202 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 … hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2010 tarihli ve 2008/282 Esas, 2010/223 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.03.2013 tarihli ve 2012/11693 Esas, 2013/4541 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan hükmün onanmasına, mühürde sahtecilik suçundan ise;
“Sahtecilik suçlarında, aldatıcılık niteliğinin tespiti mahkemeye ait olduğundan suça konu mühürlerin duruşmada incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, gerektiğinde teknik ve … bilgi gerektiren hususlarda bilirkişi görüşünün alınması, gerekçeli kararda aldatıcı olup olmadığının tartışılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli ve 2013/462 Esas, 2013/861 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 202 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 … maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli ve 2013/462 Esas, 2013/861 Karar sayılı kararının şikayetçi Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Mersin Gümrük Müdürlüğü vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.12.2016 tarihli ve 2016/7970 Esas, 2016/11408 Karar sayılı kararı ile;
“Duruşmadan haberdar edilmeyen şikayetçi kurum vekilinin gerekçeli karar tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu cihetle; sanığa yüklenen suçlardan zarar gören ilgili kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma olanağı sağlanmadan hüküm kurulmak suretiyle CMK.nun 234/1-b maddesine aykırı davranılması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2017 tarihli ve 2017/68 Esas, 2017/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 202 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 … maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
7. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2017 tarihli ve 2017/68 Esas, 2017/470 Karar sayılı kararının katılan Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Mersin Gümrük Müdürlüğü vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.03.2018 tarihli ve 2017/22853 Esas, 2018/2809 Karar sayılı kararı ile;

“1- Bozmaya uyulduğu halde, mahkemece inceleme yapılmayan sahte olduğu iddia edilen mühürlerin, T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğüne gönderilerek sahtelikleri konusunda bilirkişi raporu alındıktan sonra aldatma kabiliyetine haiz olup olmadıkları mahkemece de tespit edilip sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken dosyada taraf sıfatı bulunan Gümrük Müdürlüğü’nün görevli elemanı tarafından düzenlenen raporu esas alarak ve eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de; Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nin bozma ilamına esas sanıklar müdafii tarafından temyiz edilen 15.03.2010 tarihli kararda TCK.nun 58. maddesi uygulanmadığı gözetilmeyerek kazanılmış hakkın ihlal edilmesi,”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
8. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2018/440 Esas, 2020/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Mersin Gümrük Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği;
Sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığa ait ikamet adresinde kamu kurum ve kuruluşlarınca onaylayıcı veya belgeleyici nitelikteki üretilen sahte mühürlerin ele geçirilmesine ilişkindir.
2. 23.11.2007 tarihli olay, yakalama, arama ve el koyma tutanağı ile sanık … ve temyiz kapsamında olmayan diğer sanıklar hakkında organize şekilde göçmen kaçakçılığı yaptıklarına dair ihbar üzerine Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile sanık …’a ait ikamet adresinde arama yapılacağı sırada binanın … güvenliğini sağlayan kolluk görevlilerince sanığın eşi H.A. tarafından aşağıya beyaz bir poşet atıldığının görüldüğü, poşet açıldığında içerisinde, bir adet N.A. isimli şahıs adına düzenlenmiş pasaport, bir adet 176 K.K.T.C. G.Magosalimanı Muaceret Kontrolü Giriş Üç Ay Ziyaretçi Hiçbir Yerde Çalışamaz ibareli plastik kaşe, bir adet MONOPOL ibareli siyah renkli stampa mürekkebi, 50 yaprak Türkiye Cumhuriyeti ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetine Pasaportsuz Giriş Çıkış Formu ile bir adet T.C. Mersin ili … Hudut Kapısı ÇIKIŞ 1 mührü (plastik), bir adet T.C. Mersin ili Seka … Hudud KP GİRİŞ 4 mührünün (plastik) olduğu tespit edilerek muhafaza altına alındığı belirlenmiştir.
3. 01.05.2008 tarihli grafoloji ve sahtecilik uzmanınca düzenlenen raporda, Mersin ili 1 … Hudut Kapısı ÇIKIŞ ve T.C. Mersin ili Seka … Hudud KP GİRİŞ 4 ibarelerini içeren iki adet plastik mühür ile 176 K.K.T.C. G. Magosalimanı Muaceret Kontrolü Giriş Üç Ay Ziyaretçi Hiçbir Yerde Çalışamaz ibareli plastik kaşenin dizayn ediliş şekilleri itibariyle belgeleyici ve onaylayıcı işlemlerde kullanılmak üzere yapıldıkları belirtilmiştir.
4. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.03.2013 tarihli ve 2012/11693 Esas, 2013/4541 Karar sayılı bozma kararı üzerine Mersin Gümrük Müdürlüğü Şef vekilince hazırlanan 29.11.2013 tarihli raporda, ortadaki tarih kısmı boş bırakılan mühürlerin sahte belge üretiminde kullanılmak üzere hazırlandığı, gerçekleriyle bir ilgisinin olmadığı, iyi bakıldığında belirgin farklılıklar olmakla birlikte dikkat edilmediği takdirde pasaport üzerinde … giriş ve çıkış mührü izlenimini verdiği, ortasındaki boşluğa başka bir tarih
kaşesi ile istenilen herhangi bir tarihin vurulabileceği şekilde boşluk bırakıldığı, söz konusu mühürlerin herhangi bir matbaada kolayca basılabilecek türden plastik ve taklit mühürler olduğu, pasaport polis noktalarında kullanılmak üzere … Genel Müdürlüğü matbaasında basılan malzemelerden yapılmadığı bariz bir şekilde anlaşıldığının belirtildiği belirlenmiştir.
5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.03.2018 tarihli ve 2017/22853 Esas, 2018/2809 Karar sayılı bozma kararı üzerine, sahtelikleri konusunda rapor düzenlenmesi için söz konusu mühürlerin Hazine ve Maliye Bakanlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğüne gönderilmesinin akabinde, kurumun 05.08.2019 tarihli ve E.12250, 03.01.2020 tarihli ve E.54 sayılı cevabi yazıları ile Genel Müdürlüğün resmi mührün sahteliği konusunda inceleme yapmakta olduğunu, yazı ekinde gönderilen plastik mühürler ile kaşenin resmi mühür niteliğinde olmaması ve Genel Müdürlükçe üretilmemesi nedeniyle herhangi bir inceleme yapılmadığı belirtilerek emanet eşyaların iade edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Hazine ve Maliye Bakanlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünün cevabi yazıları, 29.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ve dava dosyası kapsamındaki diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2018/440 Esas, 2020/124 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.