Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/14088 E. 2023/3767 K. 29.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14088
KARAR NO : 2023/3767
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; ”Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği,” görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekillerinin temyiz sebebi; sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde iki ve üç yaşında olan çocuklarını dilencilikte araç olarak kullandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
26.02.2016 tarihli tutanak içeriği, tutanak tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirdiğinde, sanığın, mağdur olan çocukları ile birlikte olduğu sırada yardım talebinde bulunarak çocuğu dilencilikte araç olarak kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümde açıklanan nedenle Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2016 tarihli kararına yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.