YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1453
KARAR NO : 2023/2566
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : İftira, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 04.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira ve tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri ile 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Kadirli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/661 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararı ile iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan aynı kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, ablası olan mağdur …’yı ”senin tek kurşunluk canın var, seni öldürürüm” diyerek tehdit ettiği ve mağdur …’ın da parasını çaldığından bahisle mağdur hakkında şikayetçi olarak suç isnadında bulunmak suretiyle, iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık 05.04.2016 tarihli mahkeme savunmasında mağdur …’ın cüzdanından parasını aldığına dair beyanının gerçeği yansıtmadığını belirttiği, bu şekilde sanığın iftirasından dönmek suretiyle etkin pişmanlık gösterdiği anlaşılmıştır.
3. Mağdurlar ve tanıkların beyanları bu savunmayı destekler niteliktedir.
4. Mağdur … hakkında yağma suçundan takipsizlik kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında tehdit suçu yönünden;
Tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, her iki suçun aynı mağdura karşı işlenmemesi karşısında, uzlaşmaya engel teşkil etmediği anlaşılmakla;
Hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı ve bu suça ilişkin uzlaşma teklifinin yapıldığı tarih itibarıyla uzlaştırma teklifinin hukuki dayanaktan yoksun olduğu anlaşılmış, ayrıca 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte “aynı mağdura karşı” işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlenmiş olması karşısında; uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş ve karar hukuka aykırı bulunmuştur.
B. Sanık hakkında iftira suçu yönünden;
Olay ve Olgular Bölümünde değerlendirilen deliller, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık ifadeleri, takipsizlik kararı ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz sebebi de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Sanık hakkında iftira suçu yönünden;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Kadirli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebebinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık hakkında tehdit suçu yönünden;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Kadirli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.