YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14952
KARAR NO : 2023/3081
KARAR TARİHİ : 09.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8’inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu ancak sanığın yokluğunda verilen 21.05.2013 tarihli hükmün cezaevi idaresi tarafından tebligatı sırasında, cezaevinde bulunan hükümlüye tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; sanığa gerekçeli karar tebliğinin 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak yapılması nedeniyle sanık tarafından verilen ve içeriği dikkate alınan 31.03.2021 tarihli dilekçenin temyiz niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 297 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; TCK 32 nci maddesinden faydalanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunan sanığın 08.06.2012 günü saat 14.45 sıralarında Ceza İnfaz Kurumunda İdare ve Gözlem Kurulu’nun oda değişikliği kararına istinaden şüphelinin B-6 alt 3 No’lu odadan alınarak F-3 üst 2 No’lu odaya verileceği esnada üst ve eşya aramasının yapıldığı sırada görevli memurlara “tüm eşyalarımı arayacak mısınız?” diye sorması, görevli memurların da arayacaklarını söylemesi üzerine kovanın içinde gazete kağıdına sarılmış buzdolabı tel rafından yapılma bir adet 20-25 cm uzunluğunda delici aleti ve buzdolabı tel rafı parçalarını memurlara teslim etmesine ilişkindir.
2. Ceza İnfaz Kurumunda görev yapan memurlar tarafından olaya ilişkin 08.06.2012 tarihli olay tutanağı ile el koyma tutanağı düzenlenmiş olup, olaya ilişkin bir adet şiş ile parçalanmış olan buzdolabı raflarının fotoğrafları çekilerek emanete alınmıştır.
3. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma aşamasında aldırılan 14.08.2012 tarihli bilirkişi inceleme tutanağında suça konu eşyanın saldırı ve savunma amaçlı kullanılabilir, delici ve yaralayıcı özelliği bulunduğu saptanmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 297 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.05.2013 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2013 tarihli ve 2013/68 Esas, 2013/233 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321’inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.