YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15157
KARAR NO : 2023/2754
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
KARAR : Mahkumiyet

Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/1208 Esas, 2020/956 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 7gün hapis ve 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 19.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.06.2021 tarihli ve 2021/8436 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2021 tarihli ve KYB-2021/75384 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2021 tarihli ve KYB-2021/75384 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5237 sayılı Kanun’un ön ödemeyi düzenleyen 75. maddesinin, 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 12. maddesi ile değiştirilerek uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adlî para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçların önödeme kapsamına alınması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun cezasının uygulanan kanun maddesine göre altı aya kadar hapis ve yüz güne kadar adli para cezası olması nazara alındığında, bu suçun 5237 sayılı Kanun’un 75. maddesi kapsamına girip ön ödemeye tabi bulunduğu cihetle, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12 nci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 75 inci maddesi değiştirilerek uzlaştırma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar ön ödeme kapsamına alınmış olmakla, 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasındaki suç için öngörülen ceza altı aya kadar hapis ve yüz güne kadar adli para cezası olmakla, bu suçun 5237 sayılı Kanunun 75 inci maddesi kapsamına girip ön ödemeye tabi bulunduğu cihetle mahkemece hükümlüye karar tarihinden önce yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 75 inci maddesi uyarınca ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre karar verilmesinde zorunluluk bulunması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/1208 Esas, 2020/956 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.