YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1536
KARAR NO : 2023/2581
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yaralama, İftira
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık … hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri, sanıklar …, …, … hakkında yaralama suçundan ise aynı kanunun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Osmaniye 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli kararı ile tüm sanıklar hakkında yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık … hakkında iftira suçundan ise, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, uygulama maddesi gösterilmeden ikinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın temyiz isteği savunma hakkının saklı tutulmasına, sanıklar Abdulmuttalip ve İsmail’in temyiz isteği ise somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; katılan ile sanıklar arasında koğuşun yıkanması konusunda tartışma çıktığı ve akşam olduğunda sanık …’in eline geçirdiği bardakla katılana vurduğu, diğer sanıkların da İsmail’in eylemine katılarak katılanı birlikte darp ettikleri, sanık …’ın ise suçtan kurtulmak için katılanın yastığının içine bardak koyup bardakla saldıran kişi olarak katılanı göstermeye çalışarak iftira ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Katılan …’ın adli raporunda kafa arka kısmında 1 santimlik kesik mevcut kafa üst kısımda 5 santimlik kesik mevcut olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı belirtilmiştir.
3. Katılan … hakkında disiplin cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, ayrıca silahla Kasten Yaralamaya Teşebbüs suçundan takipsizlik kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden
1. Sanık … hakkında tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle bahse konu suça ilişkin davanın uzlaşma sonucu düşürülüp düşürülmediği araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinin infaz aşamasında yapılması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Katılan ve tanıkların beyanları, adli rapor ile tüm dava dosyası kapsamı birlikte dikkate alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık …’ın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri ile sanıklar İsmail ve Abdulmuttalip’ in bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

B. Sanık … hakkında iftira suçundan kurulan hüküm yönünden
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.
Bu itibarla; somut olayda sanık kendisi hakkında yürütülen soruşturma sırasında şüpheli sıfatı ile verdiği ifadesinde katılan …’ın elinde su bardağı ile İsmail’in üzerine saldırdığı, İsmail’in ise daha hızlı davranarak Reşat’a yumruk vurduğu, katılan …’ın kendisini korumaya çalışırken elindeki bardağın kırıldığı, İsmail’in Reşat’a bardakla saldırmadığı, kendisinin de Reşat’a vurmadığı şeklindeki beyanının soruşturma yapılmasını sağlamaya yönelik olmadığı ve savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve bu nedenle iftira suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
A. Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden
Gerekçe bölümünde (A-2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Osmaniye 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … hakkında iftira suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle Osmaniye 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar v