YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15754
KARAR NO : 2021/23073
KARAR TARİHİ : 20.12.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen hüküm, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanık müdafinin usul ve yasaya, hakkaniyete, orantılılık ilkesine aykırı karar verildiğine, sanığın pişman olduğundan hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin ve mağduru kendisi teslim ettiğinden aynı Kanunun 110. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezai sorumluluğu tam olarak ortadan kalkmasa da ceza da indirim yapılması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
20.12.2021 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı … huzurunda tarafların yokluğunda usulen ve açık olarak tefhim olundu. 20.12.2021, saat 10:10.

KARŞI DÜŞÜNCE YAZISI

Dairemizin 2021/15754 Esas sayılı dosyasında çoğunluğun onama düşüncesine iştirak edilmemiştir. Şöyle ki;
Sanığın, çocuğunun olmaması nedeniyle çocuk edinme amacıyla suç tarihinden bir gün önce Çanakkale Bahattin Huriye Demircioğlu Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesi’ne gittiği, katılanların aynı gün ikiz çocuklarının doğduğunu tespit etmesi üzerine bu çocuklardan birini kaçırmaya karar verdiği, ertesi gün hemşire kıyafeti giymek suretiyle katılanların odasına girip işitme testi yaptıracağını söyleyerek mağdur …’u alarak evine götürdüğü ve yapılan ihbar üzerine polisler tarafından sağlık ocağında yakalandığı olayda; tüm dosya kapsamından, sanığın, özgürlüğünü kısıtladığı mağdur çocuğa herhangi bir kötülük yapacağından söz edilmediği gibi ailesini kullanarak menfaat istediğine ya da bu yönde bir girişimde bulunacağına dair iddia da bulunmaması ve aksi kanıtlanamayan savunmasına göre sahiplenme içgüdüsü ile hareket etmesi karşısında;
Temel ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınmak ve aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri ile sanığın kastı göz önünde bulundurularak, sanık hakkında alt ve üst sınırlar arasında hukuka, vicdana ve hakkaniyete uygun bir ceza belirlenmesi gerektiği, alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmasının olayın oluş şekline uygun olmakla birlikte, kaçırdığı çocuğa herhangi bir zarar verme ve kötülük yapma amacı olmayan sanık hakkında yasada alt ve üst limitleri belirtilen cezanın en üst sınırdan verilmesini gerektiren ve alıkoyma suçunun en yoğun kast ve kusurluluk halini içeren halinin gerçekleşmediği somut olayda yasa maddesinin içeriği tekrar edilerek temel cezayı en üst sınırdan belirleyen mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiğinden onanması yönündeki Sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. 20.12.2021