YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1612
KARAR NO : 2023/2267
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. HUKUKİ SÜREÇ
1. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.
2. Hatay 2 Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2016/22 Esas, 2016/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Müşteki vekilinin temyiz isteği; duruşma gününün müştekiye SMS ile yanlış olarak bildirildiği, yapılan kesinleştirmenin yok hükmünde olduğu ve hak kaybının söz konusu olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören müştekinin gerekçeli karanın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, müştekinin 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Müştekinin davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 233 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 234 üncü maddesine aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

IV.KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen, gerekçe bolümünde açıklanan nedenle Hatay 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2016/22 Esas, 2016/219 Karar sayılı kararına yönelik müşteki vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.