YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16174
KARAR NO : 2023/2311
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddesi, 52 nci maddesi ve dördüncü fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca, 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine, adli emanetin 2017/814 sırasında kayıtlı suç eşyalarının müsaderesine karar verilmiştir.
3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/2697 Esas, 2019/1897 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca suç tarihi ve yargılama giderleri bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafinin temyiz isteği, cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, usulüne uygun yapılan arama ile sanık …’in ikamet adresinde suça silahların bulunması suretiyle sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü
1. İlk derece mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.
2. Sanığın ikamet adresinde yapılan arama sonucunda suça konu 1 adet Tarıq 9 mm Iraq-Licnsed-Beretta ibareli siyah renkli tabanca, 1 adet tabancaya ait Zaza ibareli şarjör, şarjörün içinde bulunan 5 adet MKE ibareli fişek, 25 adet MKE ibareli kutu içinde bulunan fişek, 1 adet üzerinde Ar49861988 ibareli Kaleşnikof Ak-47 marka uzun namlulu silah, silaha ait 2 adet boş şarjörün bulunmasına ilişkin kolluk tarafından 27.07.2017 tarihli Ev Arama ve El Koyma Tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.
3. Suça konu 1 adet Tarıq 9 mm Iraq-Licnsed-Beretta ibareli siyah renkli tabanca, 1 adet tabancaya ait Zaza ibareli şarjör ve 1 adet üzerinde Ar49861988 ibareli Kaleşnikof Ak-47 marka uzun namlulu silah, silaha ait 2 adet boş şarjör hakkında Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nden 10.08.2017 tarihinde alınan raporda tabanca ve silahın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte ve Ar49861988 ibareli Kaleşnikof Ak-47 marka uzun namlulu silah aynı Kanun’un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamına giren vahim nitelikteki ateşli silahlardan olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.
4. Suça konu 30 adet MKE ibareli 9×19 mm çaplı fişekler hakkında Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nden 29.01.2019 tarihinden alınan raporda söz konusu fişeklerin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, hükmün suç tarihi ve yargılama giderlerine ilişkin bölümünün düzeltilerek esastan red kararı verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın aşamalardaki savunmaları, suça konu tabanca, silah ve ekleri ile ilgili alınan uzmanlık raporu, ev arama ve el koyma tutanağı, sanığın kızı H.G’nin soruşturma aşamasında suça konu silahların sanığa ait olduğuna yönelik beyanı, tutanak mümzisi A.T’nin beyanı ve tüm dava dosyası dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinincezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna yönelik temyiz talepleri reddedilmiş ve sanık … hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.11.2019 tarihli ve 2019/2697 Esas, 2019/1897 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siverek 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde karar verildi.