YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1656
KARAR NO : 2023/1866
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Kaş Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iftira suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.
2. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, arabasının cam sileceklerine katılan tarafından zarar verildiği iddiası ile asılsız isnatta bulunarak müştekinin soruşturma geçirmesine sebebiyet verdiği ve böylece iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. 13.05.2016 tarihli olay yeri tespit tutanağında; sanığa ait 07 S** 45 plakalı aracın ön cam şoför mahalline göre sol sileceğinin yerinden çıkartıldığı belirtilmiştir.
3. Sanık savunmasında, suçlamayı inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık savunması, 13.05.2016 tarihli olay yeri tespit yeri tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın maddi vakıalara dayanan iddiasına ilişkin eyleminin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kalması nedeniyle sanığın beraatine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.