YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16971
KARAR NO : 2023/3272
KARAR TARİHİ : 15.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM : Mahkumiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 297 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanarak cezasında indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; sanığın Bafra T tipi kapalı ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, kalmakta olduğu koğuşta yapılan aramada kuruma ait tv sehpası şeklindeki eşyanın ayaklarını ve üst kısmını keserek amacı dışında kullandığı ve toplam 3 adet delici ve kesici işlerde kullanılabilecek çakmaklar ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın 2 adet çakmağa vida takmak suretiyle meydana getirdiği eşyanın fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 6 ıncı maddesinin 1-f-4 maddesi kapsamında silahtan sayılamayacağı ancak her türlü saldırı ve savunma aracı tanımına girdiği kabul edilmiş ve sanık …’in sabit görülen, yüklenen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Kanunun 297 inci maddesinin 2-b fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın bulunduğu koğuşta, sanığa ait komidinde ele geçirilen ve sanık tarafından da kendisine aidiyeti kabul edilen aletlerin Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 13.12.2018 tarihli uzmanlık raporu da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanunun 6 ıncı maddesinin 1-f-4 kapsamında silahtan sayıldığı ve sanığın aynı Kanunun 297 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Suça konu olan ve 5237 sayılı Kanunun 6 ıncı maddesi kapsamında kalan silahların ne surette elde edildiği yapılacak basit bir gözlemle kolaylıkla anlaşılabileceğinden, aynı Kanunun 297 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmaması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmeyip tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın Bafra T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, sanığın kalmış olduğu koğuşta yapılan aramada uçlarına vidaların saplı olduğu iki adet çakmak ve ucunda kaşık saplı olan bir adet çakmak olmak üzere toplam üç adet delici ve kesici işlerde kullanabilecek çakmakların bulunduğu, suça konu çakmaklar ile ilgili olarak Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13.12.2018 tarihli raporuna göre; tetkik konusu aletlerin 5237 sayılı Kanunun 6 ıncı maddesinin 1-f-4 fıkrasında belirtilen “saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılan diğer şeyler” tabirine uygun olarak değerlendirildiği anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ve suç vasfına ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca BAfra 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.