YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17359
KARAR NO : 2023/725
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/752 E., 2018/390 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama
Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.05.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.02.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.02.2013 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesi’nin 11.10.2017 tarihli kararı ile (…Dosya içeriğine göre alkollü olan sanığın, elinde döner bıçağıyla önünü kesip nereye gittiklerini sorduğu mağdurların eve gittiklerini söylemesi üzerine onları engellemeye çalışmasının ardından kaçarak bir eve sığınan mağdurların peşinden koşup kapıya vurduğu ve ihbar üzerine gelen polis memurlarınca yakalandığı anlaşılmakla, mevcut haliyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde suçun tamamlandığı gerekçesiyle hüküm kurulması neticesinde fazla ceza tayini, Mahkemece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı mahkûmiyet hükmü kurulurken 5271 sayılı CMK’nın 226/1. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 109/3-a, 109/3-f. maddelerinin uygulanmasına karar verilmesi,) bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine; Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.04.2018 tarihli kararı ile bozma ilamına uyarak, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, 43 üncü maddesi, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 20 … hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; savunma hakkının kısıtlandığına ve lehe hükümlerin uygulanmasına, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İncelemeye konu olay; sanığın olay akşamı akşam saatlerinde evlerine doğru yürüyen yaşı … mağdurların önüne aniden çıkması, mağdurları bıçakla kovalaması, mağdurların Metehan’ın evine koşarak girmesi, sanığın dış kapıya ayağıyla vurması, …’nın sanığa “polisi arayacağını” söylemesi akabinde sanığın yakındaki parka saklanması ve kolluk ekibi tarafından parktan alınarak Emniyet birimi’ne götürülmesi iddiasına ilişkindir.
2. 19.02.2012 tarihli Ön İnceleme Raporu’na göre; sanıkta ele geçen ve olayda kullanılan bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamına giren yasak niteliği haiz bıçak olmadığı belirlenmiştir.
3. Sanık bozma sonrası alınan savunmasında, elindeki bıçakla mağdurların önünü kestiğini, kapıya vurduğunu ikrar etmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığa hükmün 03.04.2018 tarihinde Kilis L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda SEGBİS yoluyla tefhim edildiği, ancak sanığın kararı süresi içerisinde temyiz etmediği anlaşılmakta ise de; hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı Kanun’un 263 üncü maddesine göre, bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmiştir.
2. Mahkemenin 03.04.2018 tarihli karar ile davadan el çektikten sonra, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından maddi hata düzeltilmesi talebi üzerine … olduğu 01.08.2018 tarihli ek karar yok hükmünde olup, sanığın 03.04.2018 tarihli asıl karara yönelik temyiz talebinin incelemesi yapılmıştır.
3. Sanığın adli sicil kaydından anlaşılan, suç işleme eğilimi ve kişiliği ile tüm dava dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; lehe hükümlerin uygulanması hususuna ilişkin Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.04.2018 tarihli kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
a) Tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay akşamı akşam saatlerinde evlerine doğru yürüyen yaşı … mağdurların önüne aniden çıkarak “nereye gidiyorsunuz gençler” dediği, mağdurların “evimize doğru gidiyoruz” şeklinde karşılık verdikleri ve sanığın sağından yürümeye çalıştıklarında sanığın da sağa geçtiği, bu defa mağdurların sanığın solundan yürümeye çalıştıklarında ise, sanığın yine aynı şekilde önlerini keserek sola geçmesi akabinde mağdurların koşarak yakındaki mağdur …’ün evine girdikleri, sanığın bıçakla arkalarından koşup, … kapısına ayağıyla vurduğu, Metehan’ın annesi …’nın pencereden baktığı sırada sanığın elinde bıçakla “ne bakıyorsun lan” dediği, …’in “polisi arayacağım” şeklinde söylemesi üzerine, sanığın kaçarak parka gittiği ve …’in ihbarı sonucunda olay yerine intikal eden kolluk görevlilerince sanığın parkta yakalandığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında cebir, tehdit kullanmak suretiyle silahla, çocuklara karşı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre mahkumiyet hükmü kurulması,
b) Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla, çocuklara karşı işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 61 … maddeleri gereğince … ceza belirlenirken, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesindeki (a) ve (f) bentlerinin, birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, … hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Sanığın eyleminin her iki mağdura yönelik, bir yerden başka bir yere gitmelerine zorlanmaları şeklinde gerçekleşmesi nedeni ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağdur sayısınca oluştuğu gözetilerek her bir mağdura karşı eyleminden dolayı mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeden, uygulama yeri olmadığı halde zincirleme suç hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini,
Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, 43 üncü maddesi ve 35 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tayin edilen 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu hapis cezasının 1 yıl 15 … yerine, 1 yıl 20 … olarak fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (4.) fıkrasında açıklanan nedenlerle Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.04.2018 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’e aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde karar verildi.