YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18296
KARAR NO : 2023/2934
KARAR TARİHİ : 08.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un(5275 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin (A) bendi sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
3. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli ve 2020/10525 Esas, 2021/6898 Karar sayılı kararı ile “…Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün “hükme bağlanmış dosyalarda” uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesie 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; Kapalıya iade kararının sanığa tebliğ edilmediğine ve sanığın ruh ve akıl sağlığının yerinde olmadığı gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği halde sanığın iki gün içerisinde teslim olmadığı iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın Sivas İnfaz Hakimliğinin 05.03.2015 tarihli kararı ile Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmıştır.
3. İnfaz Hakimliği kararının 11.03.2015 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiğine ilişkin tebliğat parçasının dosya içerisinde olduğu anlaşılmıştır.
4. İstanbul Adli Tıp Kurumu’nun 26.10.2015 tarihli raporu ile sanığın atılı suçtan cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

GEREKÇE
1. Sanık hakkında verilen kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının sanığa tebliğ edildiğine dair belge, İstanbul Adli Tıp Kurumu’nun raporu karşısında sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarihli kararı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5275 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin (A) bendinin sekizinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarihli kararında sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hükmün birinci fıkrasında “eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin (A) bendinin sekizinci fıkrası yollamasıyla” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.