YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18501
KARAR NO : 2023/2398
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2013 tarihli ve 2013/7276 Soruşturma, 2013/1910 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2015 tarihli ve 2014/80 Esas, 2015/630 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak

yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2015 tarihli ve 2014/80 Esas, 2015/630 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2019/18425 Esas, 2021/6140 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararına karşı sanığın itirazı üzerine Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/350 Esas ve 2021/460 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın cezaevinden firar etmesine ilişkindir.
2. Ceza infaz kurumunca düzenlenen 05.09.2013 tarihli olay ve firar fişi ile aynı gün saat 18.35’de yapılan sayımda sanığın olmadığının tespit edildiği belirlenmiştir.
3. Sanık hakkında Adıyaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.09.2013 tarihli ve 2013/886 Değişik iş sayılı yakalama emrinin düzenlendiği ve 08.04.2015 tarihinde Buca Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan savunmasının alındığı belirlenmiştir.
4. Sanığın savunmasında, atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Lehe Hükümlerin Uygulanmamasına Yönelik;
1. Sanığın güncel adli sicil kaydı gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci, 51 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde düzenlenen lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2. Türk ceza hukukunda benimsenen serbest takdir sisteminde cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin varlığını kabul ve değerlendirme yetkisinin tamamen hakime ait olduğu, Mahkemece “sabıkalı geçmişi ve yakalanarak savunmasının alınması” hususları göz önünde bulundurularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Diğer Yönlerden;
1. 05.09.2013 tarihli olay ve firar fişi, sanığın ikrarı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; hükümlü olarak kalmakta olduğu ceza infaz kurumundan firar eden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/350 Esas, 2021/460 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.