YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18628
KARAR NO : 2023/2789
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.06.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.02.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli kararı ile (Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin “01.01.2020 tarihi itibariyle… hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda …. basit yargılama usulü uygulanmaz” bölümündeki “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa’nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek “basit yargılama usulü” yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu) bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma Üzerine; Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 17.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 17.06.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine aynı Mahkeme’nin 21.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; hakkında ikinci kez mükerrirlik hükmünün uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İncelemeye konu olay; Eskişehir Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunan sanığın, 24.05.2013-30.05.2013 tarihleri arasında 6 gün özel izne ayrılması, izin süresinin bitiminden 48 saat geçmiş olmasına rağmen teslim olmayarak firar etmesi ve daha sonra yakalanması, iddiasına ilişkindir.
2. 01.06.2013 tarihli tutanağa göre, sanık özel izin süresinin bitiminden 48 saat geçmiş olmasına rağmen cezaevine dönmediği tespit edilmiştir.
3. 05.02.2016 tarihli tutanağa göre, sanık kolluk ekibi tarafından yapılan kimlik kontrolünde yakalanmıştır.
4. Sanık izinden dönmediğini ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Ceza İnfaz Kurumu görevlileri tarafından tutulan tutanak, izin belgesi ve sanığın ikrarı karşısında; sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, isabetli bulunmamıştır.

4. Sanık hakkında cezası daha ağır olan Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/591Esas-2009/1150Karar sayılı ilamı yerine, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/517 Esas-205 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 21.10.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasında yer alan “eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanunun 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle” ibaresinin eklenmesi ve hükmün tekerrür uygulanan fıkrasının çıkartılarak yerine, “Eskişehir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/591 Esas-2009/1150 Karar sayılı ilamı ile sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunduğundan 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.