Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/18819 E. 2023/10190 K. 19.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18819
KARAR NO : 2023/10190
KARAR TARİHİ : 19.12.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/637 E., 2021/959 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onamasına

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Geyve Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
suçundan dava açılmıştır.
2. Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Sanık müdafii ve katılan mağdur çocuk vekilinin istinaf talebi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan mağdur çocuk vekilinin temyiz isteği, suçun vasfında hataya düşüldüğüne, üst sınırdan ceza tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümleri uyarınca ceza arttırımının üst sınırdan yapılması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz isteği ise, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın … sosyal paylaşım platformunda tanıştığı 13 yaşındaki mağdur çocuk ile tanışıp buluştuktan sonra farklı zamanlarda mağdur çocuğa yönelik cinsel istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir.
2. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nde çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde olduğu anlaşılmıştır.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, 15 yaşından küçük ve rızası hukuken geçerli olamayan mağdur çocuk ile evinde ve arabasında birden fazla kez cinsel ilişkiye girmek suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı gerekçesiyle suçun sabit olduğu kabul edilerek sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken “suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı” dikkate alınarak belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesine bir aykırılık bulunmamış, katılan mağdur çocuk vekilinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.
2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan mağdur çocuk vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdur çocuk vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın Geyve Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.