YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2316
KARAR NO : 2023/2414
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a aykırılık
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2013 tarihli ve 2013/52241 Soruşturma, 2013/22753 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2013/660 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği;
1. Tabancanın sanığa iadesine karar verilmesi gerektiğine,
2. Sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın işyerinde bulunan, adına bulundurma ruhsatlı ve işyerinde gece bekçisi olarak çalışan C.S. tarafından kasten yaralama eyleminde kullanılan tabancanın müsadere edilip edilmeyeceğine ve hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan beraat kararı verilen sanık hakkında vekalet ücreti verilip verilemeyeceğine ilişkindir.
2. a) Sanığa ait işyerinde gece bekçiliği yapan C.S. aşamalarda, suçta kullandığı tabancanın işyeri sahibi olan sanığa ait olduğunu, sanığın geceleri kilitlemeden silahı çekmece içerisinde muhafaza ettiğini, sanığın işyerinden ayrıldıktan sonra etrafı temizlemek için odasına girdiğini, çekmecede gördüğü tabancayı üzerine aldığını, işyerinin önünde duran araca park edemeyeceklerini söyleyince tartışmaya başladıklarını ve karşı tarafı korkutmak amacıyla üzerinde bulunan tabancayı çıkartıp ateş ettiğini,
b) Sanık aşamalarda, tabancanın işyerinde bulundurma ruhsatlı tabanca olduğunu, olay günü tabancayı temizledikten sonra acil telefon geldiğini, kasaya koyacak vakti olmadığından çekmeceye koyup çıktığını, işyerinin anahtarının C.S.’de de olduğunu, C.S.’nin tabancayı kendisinden izinsiz ve habersiz kullandığını,
İfade etmişlerdir.
3. Dosyada fotokopisi bulunan ve suçta kullanılan Smith Wesson marka VCZ3169 seri numaralı 9 mm çapındaki tabancanın işyerinde bulundurma ruhsatlı olduğu belirlenmiştir.
4. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2013/660 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile C.S. hakkında silahla kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırılık suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ve hükmün açıklanmasına dair kararlar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.
5. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2013/660 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan “Sanığın adına ruhsatlı tabancayı kullanması için şikayetçi sanık …’ye vermesi şeklindeki eyleminden dolayı ruhsatsız tabanca suçunun unsurlarının oluşmadığı, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından” 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tabancanın Müsaderesine Yönelik
Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2013/660 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan “Sanığın adına ruhsatlı tabancayı kullanması için şikayetçi sanık …’ye vermesi şeklindeki eyleminden dolayı ruhsatsız tabanca suçunun unsurlarının oluşmadığı, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından” 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat
kararı verildiği, beraat kararının gerekçesine göre sanığın tabancayı kullanması için Cumali’ye verdiğinin kabulü karşısında, suçta kullanılan tabancanın müsadere edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
B. Vekalet Ücretinin Tayin Edilmemesine Yönelik
Sanık hakkında kurulan hükümde, kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına, hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2013/660 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına, “Sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü uyarınca 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin hâzineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.