Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/2406 E. 2023/10694 K. 26.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2406
KARAR NO : 2023/10694
KARAR TARİHİ : 26.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/206 E. 2015/1232 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2.Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli kararı ile sanığın başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, mükerrer cezalandırma yapıldığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla yakalandığı, yapılan tüm işlemlerde kendisini … olarak tanıttığı ve bu isimle evrakları imzaladığı anlaşılmıştır. Bu sebeple … hakkında parada sahtecilik suçundan dava açılmış ve …’ın Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/328 Esas, 2011/408 Karar sayılı ilamı kapsamında mahkumiyetine karar verilmiş, anılan karar temyiz incelemesi üzerine kesinleşmiştir. Ancak hükmün infazının gerçekleştirilmesi amacıyla parada sahteciliğe yönelik eylemi gerçekleştirmemiş olan müşteki …’ın yakalanarak cezaevine alındığı tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır. Tüm bu anlatılanlara göre dava konusu olay, sanığın başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;
Sanığın üzerine atılı suç için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olarak 23.12.2015 tarihli mahkumiyet hükmü tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği, iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanunun 170 inci maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemlerle sınırlı olduğu dikkate alınmadan, sanık hakkında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasında hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR
A.Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu bakımından;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
B.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm bakımından;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün,
1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.