YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2822
KARAR NO : 2023/8196
KARAR TARİHİ : 31.10.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/190 E. 2016/59 K.
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükmün son bilinen adresi ve aynı zamanda MERNİS adresi olan “… Malazgirt/Muş” adresine MERNİS şerhi düşülmeksizin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince tebligat yapılması yerine, doğrudan MERNİS şerhi düşülerek anılan Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulsüz olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından, öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
1. Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, paraların iğfal kabiliyetinin olup olmadığı hususunda yeterince araştırma yapılmadığına,
2. İşlediği suç ile verilen ceza arasında orantısızlık olduğuna,
3. Borç aldığı ve sahte paralar ile bir ilgisi bulunmayan paraların da haksız yere müsaderesine karar verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın sahte muhafaza ettiği ve tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir.
2. Mağdurun, çalıştığı petrole gelip 50,00 TL’lik yakıt alan sanığın vermiş olduğu 100,00 TL’lik banknotun sahte olduğunu sonradan anlayıp kolluğa müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.
3. 10.07.2015 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ile sanığın kullandığı araca dair ihbar üzerine Gürün ilçesinde durdurulduğu, yapılan üst aramasında üzerinden deste halinde 78 adet 100 TL’lik sahte banknotlar ele geçirildiği, ayrıca aracın arka koltuğunda uyumakta olan temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun da üzerinden 1 adet sahte 100,00 TL’lik bulunduğu belirlenmiştir.
4. Sanığın savunmasında, işlerinin bozuk olması nedeniyle bahse konu sahte paraları satın aldığını, bu amaçla yola çıktığını belirterek atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.
5. T.C. … Bankası Malatya Şubesinin 31.07.2015 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 2 adedi B635 458 586, 6 adedi B104 122 458, 71 adedi B104 647 484 seri numaralı olan toplamda 79 adet 100,00 TL’lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin yada suç işleme kararının yenilendiği kabul edilen yakalanma, tutuklanma gibi hallerde fiili kesintinin oluştuğu cihetle, UYAP sistemi üzerinden yapılan kontrolde sanık hakkında aynı eylem nedeniyle Patnos Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2019 tarihli ve 2019/653 Soruşturma, 2019/362 Esas sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca dava açıldığı, Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/76 Esas, 2019/131 Karar sayılı yetkisizlik kararı ile gönderilen dosya ile ilgili olarak Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/318 Esas, 2019/450 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 13.01.2020 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından sanık hakkında yukarıda yazılı dava dosyası ile aynı eylem nedeniyle hakkında yürütülmekte olan başkaca soruşturma veya dava dosyası olup olmadığı da araştırılarak söz konusu dosyalar da getirtilip incelenerek davaların mümkün olduğu takdirde birleştirilmesi, mümkün olmadığında dosya içerisine alınıp bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulmasından sonra hukuki veya fiili kesinti bulunup bulunmadığı tespit edilmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2. Kabule göre de;
Sanığın savunmasında, üst aramasında ele geçen ve sahte olmayan 1.870,00 TL paranın 1.250,00 TL’sinin kendisine ait kazancı olduğunu, geriye kalan kısmın suçtan elde edildiğini belirtmesi ve mağdurun zararının karşılanmadığı ve bahse konu paranın tamamının suçtan elde edildiğine dair dosyada kesin bir delil de bulunmadığının anlaşılması karşısında, 1.870,00 TL paranın 1.250,00 TL’sinin sanığa iadesi ve suçtan elde edildiği anlaşılan 620,00 TL paradan 100,00 TL’sinin mağdura verilmesi ile geriye kalan 520,00 TL paranın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi gereği müsadere edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde paraların tamamının müsaderesine karar verilmesi, nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.