YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2871
KARAR NO : 2023/2001
KARAR TARİHİ : 04.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç uydurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 07.08.2012 tarihli 2012/12163 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2013 tarihli, 2012/198 E., 2013/124 K. sayılı kararı ile sanık hakkında suç uydurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 271 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca netice olarak 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları uyarınca, 25 gün süreli hapis cezasının, hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası hükmünce beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.
3. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 17.10.2014 tarihli 2014/22898 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.
4. Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli, 2014/907 E., 2015/901 K. sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca netice olarak 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar kesinleştiğinde gereğinin takdir ve ifası için Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/498 E. ve 2013/124 K. sayılı dosyası ile Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/52 E. ve 2014/249 K. sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına karar vermiştir.
5. Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli, 2016/39 E., 2016/334 K. sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilerek 2012/498 E. ve 2013/124 K. sayılı ilam ile verilen suç uydurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 271 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca netice olarak 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, ilk derece mahkemesi hükmünün eksik inceleme üzerine verildiği ve yetkili makamları yanıltma amacı ve kastının bulunmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık, hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda, suç tarihinde uzlaştırmaya tabi olmayan 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçundan mahkum olmuştur. Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli hükmünden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmıştır. Bu nedenle ihbara konu suça ilişkin Mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılıp sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Sair yönleri incelenmeksizin gerekçe bölümününde belirtilenler dışında başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/39 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.