YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2924
KARAR NO : 2023/5643
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/8 E., 2016/215 K.
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskipazar Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 1 yıl 15 … hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın, savcılığa verdiği dilekçe ile katılanlar hakkında soruşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla görevi kötüye kullandıklarını ve hakaret suçunu işledikleri iddiası ile cezalandırılmaları amacıyla şikayette bulunması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde katılanlar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi üzerine sanığın iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1.Katılanların, sanığın dilekçesinde belirttiği suçları işlemediklerinin tanık anlatımları ile doğrulandığı anlaşılmakla; sanık hakkında verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükümde uygulama yeri bulunmayan “5275 sayılı Yasanın 97/1 maddesi yollamasıyla TCK’nın 292/1” maddelerinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli karararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm birinci fıkrasında yer alan “5275 sayılı Yasanın 97/1 maddesi yollamasıyla TCK’nın 292/1” ibarelerinin çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK’nın 267/1” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.