YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3321
KARAR NO : 2023/3140
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.03.2015 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemleri; sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu İzmir 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda açlık grevi yaptığı sırada fenalaşması üzerine 27.05.2014 tarihinde cezaevi kampüsünde bulunan hastaneye götürüldüğü, orada kendisine katılan hekim tarafından serum takıldığına ilişkin tutanakların sahte olduğu, kendisine takıldığı belirtilen serumun para karşılığında başkalarına satıldığı ve 27.05.2014 tarihinde cezaevinden hiçbir şekilde çıkmadığını ileri sürerek, resmi mercie suç ihbarında bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediğine ilişkindir.
2. Sanığın hükümlü olarak bulunduğu İzmir 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda açlık grevine girdiği, 27.05.2014 tarihinde fenalaşması üzerine cezaevi personeli tarafından cezaevine ambulans çağrıldığı, ambulansın sanığı alarak Aliağa Devlet Hastanesine götürdüğü ve burada sanığın katılan doktor tarafından muayene edildiği ve sanığa 500 cc serum verildiği anlaşılmıştır.
3. Tedaviyi yapan katılan doktor … hakkında zimmet suçundan 27.03.2015 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın 27.05.2014 tarih 00.49 saat civarında cezaevinden ambulans ile çıkarıldığı ve aynı tarihte 03.44 saatinde cezaevine döndüğüne ilişkin cezaevi güvenlik kamerası görüntülerinin bulunduğu, bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Aynı tarih ve saatlerde Aliağa Devlet Hastanesinde muayene ve tedavi edildiğine ilişkin hastane evraklarından sanığın iddialarının gerçek olmadığının anlaşılması ile katılan hakkında zimmet suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi karşısında, sanığa yüklenen eylemin iftira suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanığın sübuta yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/351 Esas, 2015/877 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.