YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4491
KARAR NO : 2023/7360
KARAR TARİHİ : 11.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/63 E., 2016/129 K.
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2016 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı olmadığına ve hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, polisin yaya timi olarak görevini ifa ettiği sırada, cadde üzerinden bağırma seslerinin duyulduğu, sanığın görevli memurların üzerine koşarak geldiği ve yakalanarak muhafaza altına alındığı, temyiz dışı katılanların sanık tarafından yağmalandıklarına yönelik beyanları üzerinde sanığın üzerinde yapılan aramada 5 adet sahte olarak üretilmiş 100,00 TL değerindeki para ile 1 adet yine sahte olarak üretilmiş 50,00 TL değerindeki paranın ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1.Dosya kapsamında yer alan, 13.11.2015 tarihli olay, yakalama ve görüntü izleme tutanağı, T.C. … Bankasından alınan 01.03.2016 tarihli raporlar ile sanığın paraların sahte olduğunu bildiğini ancak hiç kullanmadığını ifade ettiğine dair ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Mahkemece, sanığın, daha evvel kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılamadığı gerekçesiyle sanık hakkında ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği tespit olunmakla, sanığın bu yöndeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
4.Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu sahte paraların 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine aynı Kanun’un 54/1.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde 4 numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün müsadereye ilişkin fıkrasından “54/1” ibaresinin çıkarılarak yerine “54/4” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.