YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4600
KARAR NO : 2023/169
KARAR TARİHİ : 23.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.05.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/551 Esas, 2016/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası 52 nci maddesi, 51 … maddesinin üçüncü ve sekizinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL Adli para cezası ile
cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz istemi tecavüze konu bina, foseptik çukuru ve … duvarını babasının yaptığını dava devam ederken foseptik çukuru ve … duvarını kaldırdığına,
2. Katılanın zararını gidermek istediğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığa ait binanın duvarı ile … duvarının katılana ait taşınmaza tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Katılan sanık hakkında … Kaymakamlığına başvurarak 3091 sayılı Kanun gereği men kararı verilmiş ve Cumhuriyet savcılığına şikayette bulunmuş sanıkla uzlaşmak istememiştir.
3. Tapu kayıtları getirtilmiş, 393 nolu parselde sanığın hissesi olduğu, 392 nolu parselin katılan adına kayıtlı olduğu görülmüştür.
4. Sanık savunmasında suça konu taşınmazda babasıyla oturduklarını bina ve … duvarını babasının yaptığını 1990’da babasının öldüğünü, eğer suça konu taşınmaza tecavüz ettiği belirlenirse bedelini ödeyip tecavüzü kaldıracağını beyan etmiştir.
5. Mahkemece teknik bilirkişiler eşliğinde keşif yapılmış, sanığa ait 393 parsel numarasındaki betonarme binanın katılana ait 392 parsel numaralı taşınmaza 1.91 metrekare (m²) … duvarınında 3.91 m² tecavüz ettiği bilirkişi raporuyla tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığa kullanımında olup babasından kalan 393 numaralı parseldeki betonarme bina ve … duvarının, katılana ait 392 numaralı parsele tecavüzde bulunduğu, dava devam ederken sanığın tecavüzü kaldırmadığı alınan teknik bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamındaki delillerle anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/551 Esas, 2016/187 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz
sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.