YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4709
KARAR NO : 2023/6198
KARAR TARİHİ : 18.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/245 E., 2016/164 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunda 3.000,00 TL. adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, kararın yersiz ve usule aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın kardeşi olan katılana ait taşınmaza fiskiye düzeni kurmak suretiyle haksız yere tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.
2. Atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun uzlaştırmaya tabi olmasına karşın uzlaştırma işlemleri yapılmamştır.

IV. GEREKÇE
1. Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 22.06.2015 olduğunun gözetilmemesi,
2. Sanık hakkında kurulan hüküm, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun’un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun’un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması kaşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3. Katılan ile sanığın aile nüfus kayıt tablosuna ve kendi beyanlarına göre aynı konutta birlikte yaşamayan kardeş olmaları nedeniyle katılanın taşınmazına yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçu nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 167 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezasından indirim yapılması gerekmesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.